Emgann Sant-Kast

Genre
Poetry
Language
Breton
Source
Sources are peculiar to each text.
Notice
The spelling has been modernized, but some forms (mutations, verbal particles...) has been kept.
Transcription
Sébastien Marineau
In the same work :

Neuze ’teuas an noz en-dro din, un noz du
Evel an nozvezhioù teñvalañ miz Kerdu ;
Ha, goude un dro hir, e voen dre va huñvre
War aod ar mor garv degaset adarre.

Eno e oa, e-kreiz an drompilhoù o son,
Un emgann vras etre Gallaoued ha Saozon.
Strakal ’rae an tennoù, redek a rae ar gwad,
Ar boledoù ’dreuze an aer ’n ur c’hwibanat ;
An houarn a sone ’n ur skeiñ war an houarn,
Ha meur a vrezelour e oa ruz e zaouarn.
    Me ’vont hag o welet ur strollad Arvoriz,
Gwisket darn ’giz Leon ha darn en Tregeriz,
Hag a yae d’an argad, seder ha kalonek,
En ur ganañ ’vel-henn en o yezh brezhonek :

          Kan war don Seziz Gwengamp

          Ken lies gwech o deus tennet
          O c’hleze enep Bretoned,
          Ar Saozon a zo bet trec’het,
          Adtaolet er mor pe lazhet.

          Breizh he deus miret hag a vir
          Atav he hanter kleze dir :
          Dre nerzh an dir ha nerzh o brec’h
          He mibien dre-holl a vo trec’h.

Archerien Bro-Gymru a oa o tont warne,
Ha war ’n hevelep ton, ’n un dostaat, a gane :

          Ni ’vir bepred hag a viro,
          Da harzh ar gwall diwar hon bro,
          An hanter eus ar c’hleze dir
          Torret en un difenn hon gwir.

O klevet kement-se, Breizhiz, manet ’n o za,
A soñje da gentañ ’oa goaperezh a oa,
Ha gant muioc’h a nerzh, gant o founnerañ mouezh,
E kasjont a-nevez o diskan d’ar mor-c’hwezh :
          Breizh he deus miret hag a vir
          Atav he hanter kleze dir :
          Dre nerzh an dir ha nerzh o brec’h
          He mibien dre holl a vo trec’h.

Setu neuze d’o zro re Bro-Gymru batet
O chom krenn en o za ’vel un den souetet.
Kaer o doa ar mistri o fediñ, o gourdrouz
Ne rejont van na deus pedennoù na deus trouz :
Gwareg ebet ne voe stennet enep re Vreizh.
Hag ar re-mañ, souezh ha dudi en o c’hreiz
A zalc’he da dostaat, da youc’hal, da ganañ,
Troet o fuzuilhoù d’an douar hep tennañ.
    Hogen, pa erruas damdost an daou strollad,
E voe mouezh ar brezel trec’het gant mouezh ar gwad
Ha gant ar garantez frailhet nerzh an houarn :
An armou a bep tu ’gouezhas deus an daouarn ;
Tud evit ’n em lazhañ degaset d’an argad
A voe gwelet, daeroù e-leizh o daoulagad,
O lammet’, vel breudeur, an eil gant egile,
O ’n em bokat zoken hag oc’h ober al le
E chomjent, ’vel mibien an hevelep tadoù,
Unanet da viken daoust d’an holl argadoù.

Ar Saozon, an deiz-se, ne badjont ket a-bell :
E-giz un dornad pluñv gant ur barrad avel,
’Voent skubet gant Breizhiz er mor pe er marv.
Tri hepken, ’meus klevet, a zistroas d’o bro,
Ar spont war o seulioù ha de’ nebeud a hast
Da zont ken en Arvor d’ober pardon Sant-Kast.