ar C’hog-raden hag ar verienenn

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Guingamp, P. Le Goffic, 1865
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

  I 

’Pad an dommder, ar c’hog-raden*  [ar grilhig-gwez] 
A gane ’nerzh e gorzailhenn ; 
N’en doa preder nemet bragal, 
Boueta c’hwek, heoliñ ha tumpal*.    [c’hoariellat] 

Ken a venne al loenig kaezh, 
E padje ’n hañv ’hed e vuhez, 
E parje an heol benniget, 
Hag e vleunje ar prad bepred. 

Na daolit ket ar maen gantañ, 
An den zo dievezh ’veltañ. 
’Pad m’eo yaouank, yac’h ha laouen, 
Piv ’wel erru ar gozhni yen ? 

Setu deuet ar goañv kriz, 
Gant dent Genver* dindan e fri,    [aiguilles de glace] 
An avel a groz gant kounnar, 
Ar glav a zilav an douar. 

Loenig Doue, na ganez mui, 
Krenañ ’ra da holl izili, 
Krenañ gant naon ha paourentez, 
N’ez peus ’met un aezhenn vuhez. 

  II 

Mont a ra, mantret a enkrez, 
Da di e nes amezegez, 
Ur verienenn flour ’vel ur go[z], 
Ar binvidikañ eus ar vro. 

« – Yec’hed deoc’h-hu, ma itron vat ! 
(Ar bevien gaezh zo dereat.) 
En anv Doue, va sikouret*,    [sikourit] 
N’am eus ken, er gêr, fulenn voued. 

Prestit din, ’pad pemp pe c’hwec’h miz, 
Ur rennad kerc’h, un tamm gwinizh, 
Me ’zaskoro (feiz kog-raden), 
Greun evit greun, ha kalz ouzhpenn. » 

– Ar merien, war a lavarer, 
Da brestañ, da reiñ, n’int ket kaer. 
Gant ur beg krog : « – Petra, ’mezi, 
Hoc’h eus-hu graet e lec’h mediñ ? » 

« – Me ’gane lirzhin ’vit an holl, 
A darzh an deiz betek kuzh-heol. » 
« – C’hwi a gane ! Ho ! Mat a-walc’h ! 
Dañsit bremañ, dañsit ho kwalc’h ! » 

  III 

Falz pinvidik, kozh verienenn, 
’Zinac’h d’e vreur an aluzen, 
Te ’yudo en tan gant kounnar : 
Ul lommig dour, Lazar ! Lazar ! 

N’omp ket merien, ni, tud Arvor ; 
D’ar paour eo digor frank hon dor ; 
Bepred e kav gwarez ha boued 
Ur skabell e korn an oaled. 

  da’m chenvreur Emil Grimaud, e Naoned