ar C’hwrac’h kozh hag an div vatezh

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Guingamp, P. Le Goffic, 1865
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

  I 

Ur c’hwrac’h a oa, e Montroulez, – 
Ur c’hwrac’h varvek, – ur gozh kazhez, – 
Hir he dent, – lemm hec’h ivinoù, – 
Trelatet gant diaoul ar skoedoù. 
 
Div vatezh yaouank oa ganti, 
Div blac’hig skañv a izili, 
Nezerezed ar re gaerañ, 
– Kouskerezed eus ar gwashañ. 
 
An hini gozh, n’en doa ken pred, 
Nemet da sevel gwall abred. 
– Kilhog an ti, – orged, – e-leizh, 
– A drompilhe da c’houloù-deiz : 

Kerkent, – skañv evel un heizez, 
– An diaoulez, a lamm er-maez, 
Ur vrozh lous, – ’peg eus he zailher, 
En he zreid – ur c’hozh votoù ler, 
 
Ur pennad rousin ganti ; 
Ha da veskañ, ha da c’hoari, 
Stropañ pankoù ha kadorioù, 
Skiñvier, armelioù, dorojoù. 

Heñvel eus ur vuoc’h penn-follet, 
Hi ’red da wele ar merc’hed ; 
Ha d’o gervel, – ha d’o hejañ : 
« – Er-maez, – div c’hagn ! – prim, er-maez ’ta ! » 
 
An div blac’h, – souchet ’n o zoullig, 
– A roc’h hag a gousk marv-mik, 
Ret mat eo, siwazh ! dihuniñ, 
Kaer zo fringal, en em reudiñ. 

Fant a zamzigor ul lagad, 
Soaz en em graf, ’n ur vazailhat ; 
O div e krozont, kounnaret : 
Mervel a ri, kilhog daonet ! 

Mervel ’eure an dihuner, 
– Mouget ganto an trompilher. 
– Allaz ! Na wella tamm o stad : 
Ne ra, en enep, ’met gwashaat. 
 
Ar vleizez kriz, a-c’houdevezh, 
Na serr lagad, na ne baouez, 
Da bep koulz noz ’int trubuilhet. 
Kement-se o deus gounezet. 

  II 
 
Kalz, kalz en em zishualañ, 
En em lui* wazh, peurliesañ.    [pe luzi] 
Ma hoc’h eus poan, gwaskit warnañ, 
Lezit ar c’hilhog da ganañ. 

Paol gozh zo paotr lemm, a lârer, 
Koulskoude eo ’n em vourdet kaer, 
O klask eeunañ he gar d’he vamm, 
He zorret en deus en daou damm. 

  da Y.-V. An Andouar, e C’hozh-Varc’had