Son an nevez-amzer

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, J. Maisonneuve, 1898
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Moualc’hig-noz, pa glevan da son – o son 
A sav an anken em c’halon ; 
’Vel ul lestr war ar mor, d’an noz – bemnoz 
’On ma-unan e-kreiz ar groz. 

Dar’v el lanneg ar bleunioù, – dar’v 
Gwisket a-nevez ar c’hoadoù ; 
Ar pardonioù a zo digor : – digor 
Deu’t ’ta, merc’hed, war doull ho tor. 

An nevez-amzer c’hoarvezet – abred, 
’Mañ daou-ha-daou al laboused, 
Al laboused o klask un neizh – o neizh 
’Vel er pardon tud yaouank Breizh. 

Tommder an neñv hag e vammig – mammig 
’Maez e bluskenn ’tenn an evnig ; 
Ouzh ar ganfarded re garv, – garv 
Evnigoù, Doue d’ho miro ! 

Pa vo kresket o diveskell, – eskell 
’N ur ganañ ’tarnijfont uhel ; 
Al laboused zo da Doue, – ’vel me, 
’Vel ’on dalc’het da’m c’harantez. 

An nevez-amzer zo joaüs – joaüs 
Nemet d’ar re karantezus, 
D’ar re ’zo pellaet da viken – biken 
Ha gouestlet ho-daouig zoken. 

Tav da c’hwistellat, moualc’hig-noz, – bemnoz 
N’on ken, siwazh ! ouzh her gortoz ; 
Troc’het eo ma nevez-amzer, – a-verr : 
N’eus den ouzh ma c’hortoz er gêr.