Son ar chufere

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, J. Maisonneuve, 1898
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Ouzh taol oa c’hoazh tud an eured, 
Broudig an dall pa’z eo klevet, 

Gant e gi ar baleer-bro 
O pateriñ ouzh an treuzioù : 

– Dall ha daonet ! An aluzon
Az po, mar kanez deomp ur son. – 

E sku’ll* ’n e zorn gant pep hini,     [skudell] 
’Krog an diskan war leur an ti. 

   Skuilh ha skuilh, ev da ruilh ; 
   Chufere, n’evit re. 

Mat eo gwin ruz d’ar Gallaoued*,    [sic] 
Evel dour-red d’al laboused ; 
Chufere ’neus ar Vretoned. 

Breizhad ’a dañva chufere 
N’anzav da vestr nemet Doue ; 
Ha kalz n’eo ket Doue ’vite. 

Ken dous evañ chufere mel 
Ha kemer pokig dimezell : 
Diwall a gement-se zo well. 

Biskoazh roue ar Vretoned 
Gant ar Saozon n’oa bet trec’het, 
Gant ar sec’hed na lâran ket. 

Ur rumm daouzek a varc’heien, 
’N o zouez ur briñsez blev-melen, 
’Oant o koaniañ ’n un enezenn. 

Blondinenn ’skuilhe da evañ. 
Gwad paün ’faotas da gentañ 
Er chufere, ’vit o skañvañ. 

En eil sku’llad gwad naer wiber : 
Hag int a-greiz ebatoù kaer 
D’en em dagañ ’vel loened taer. 

Gwad ur porc’hell er sku’llad all : 
Ha kerkent ’int kou’et mezv-dall, 
I o c’hoarzhin gant selloù fall. 

Ha krog e korn-boud ar roue 
’Sonas d’ar Saozon… – Hag ab’oe 
Emañ Breizh dindan gazel-ge. 

    Skuilh ha skuilh, ev da ruilh ; 
    Chufere, n’evit re. 

N’oa ket ar ganaouenn paket, 
’Vel sonerien m’oant stlabezet, 

’Oant stlabezet dindan an daol 
Gant nav sku’llad, unan pep taol. 

Requiescant ! – eme Broudig, 
’N ur vont en hent, leun e sac’hig.