Pok ar marv

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, J. Maisonneuve, 1898
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Klevet ac’h eus pe burzhud bras 
E Breizh-Izel a c’hoarvezas ? 

    **** 

Kaer ar plac’hig ’vel steredenn, 
Evel un evn ar paotr laouen. 

– Naig, Naig kaezh, lârit din, 
Hag e miz gouere hon dim’i* ?     [dimezi] 

Neuze hon-daouig d’ar bloaz-mañ 
’Rafemp pardon Santez Annañ. 

– Me ’vo hualet p’am bo c’hoant. – 
Evel-se komz ar plac’hed koant. 

Da viz gouere, bleuñv er parkoù, 
’Toull an nor ’stokas an Ankoù. 

    **** 

Arabat eo goude kañvoù 
Daou* da darempred ar bezioù ;     [daou-ha-daou] 

Ar re varv ’deus kasoni : 
O hun n’eo ket mat da derriñ. 

– Gwell ’ve ma lakaat en douar 
E-lec’h Naig ! – ’garme he c’hoar. 

Hag ouzh he c’hlevet oa truez 
Hep gallout kuzh he c’harantez. 

D’an abardaez, ur c’horf kastiz 
Da sevel ouzh ar gwele pri, 

Hag a daolas e liñsel wenn 
Gant an daouig war ar geotenn. 

Kaset daou arc’hed da Naig, 
Evit he dous hag he c’hoarig. 

    **** 

Bremañ emaint o zri kousket, 
Naig e-kreiz, ’memes bered. 

Teir ivinenn zo krog eno, 
Tri evnig-noz ’kan er brankoù. 

Neb a dremen dindan ar gwez 
’Stag da ouelañ hep gouzout de’.