Mein-bez : Hamonig

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, J. Maisonneuve, 1898
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Koue’t a-nevez ’barzh ar Gêr-Vras, 
En hon zouez un nozvezh ’deuas : 

– Eus bro ar balan glas ’on-me, 
’Lec’h a glemm d’an noz ar freizher* ;     [preizher] 

Er binioù me ’oar c’hwezhañ 
Ha gwerzioù kozh ’meus da ganañ. – 

Ha goude n’en deus gwelet den 
Na bet e anv klevet ken ; 

Nemet un devezh zo lâret : 
– Hamonig gant Doue zo aet. – 

Tremenet ’vel ar gwennili 
Goude bet kanet ouzh hon zi. 

    **** 

Mar klevit ’barzh ar c’hoadoù don 
Ur vouezhig o lenvañ ur son, 

Son ar barzh divroet a vo, 
Dindan gazel-ge a gano. 

’Wechoù d’an noz war al lanneg 
Ur c’horfig du ’welfet o vesk* :      [o kantren] 

Ur paourig kaezh ’n e binijenn, 
Kuitaet e vroig da viken. 

Ra vo skañv ar goabr o rezañ 
’Us d’al lanneier, en noz-mañ ; 

Ha ra stoko didrouz ar mor 
D’ar gerreg en-dro d’an Arvor : 

’Vit an tremeniad ma glevo 
Ar barzh o lenvañ er c’hoadoù ! 

    Deiz ouel an Anaon