Degemer mat war lec’hienn ar raktres Daskor ! Savet eo bet gant izili a-youl-vat ur gevredigezh. Ar pal a zo ganeomp : lakaat an darn vrasañ da anavout ha da vout lorc’h enno gant al lennegezh vrezhonek.

Emaomp war glask skridoù kuit a wirioù, hag o feurskrivañ a reomp hini hag hini diouzh an doare-skrivañ a-vremañ. Evel-se hon eus aozet dija 2228 skrid eus al lennegezh vrezhonek !

Kinnig a reomp deoc’h ar skridoù-se diouzh an aozer, diouzh ar rumm, diouzh an dodenn… Gallout a rit kaout an holl er stumm niverel, digoust, hag embannet hon eus un darn anezho e levrioù godell zoken.

Kinnig a reomp deoc’h ivez skorioù a bep seurt a-zivout al lennegezh vrezhonek (un istorig, buhez an aozerien…) hag a-zivout ar brezhoneg (skridoù divyezhek, tutorial brezhoneg…).

  • Skridvarnouriezh (ar)

    « S’il s’est conservé quelque part, en Gaule, des bardes, et des bardes en possession de traditions druidiques, ce n’a pu être que dans l’Armorique, dans cette province qui a formé, pendant plusieurs siècles, un Etat indépendant, et qui, malgré sa réunion à la France, est restée celtique et gauloise de physionomie, de costume et de langue, jusqu’à nos jours. » (J.J. Ampère, Histoire littéraire de la France, t. I, p. 78)

    Telle est l’opinion d’un critique français trop tôt ravi à la science et à ses amis. Quelque peu…

  • Bedenn (ar)

    Henozh emañ pellgent an deiz kentañ eus ar bloaz,
    an deiz kentañ eus ar bloaz mat ;
    ra viro an Aotroù Doue maouez ha gwaz
    diouzh anken ha kalonad.

    A-hed an amzerioù tremenet pe da dremen,
    ha koshoc’h e vezomp goude ur bloavezh all,
    pirc’hirined dizesk ha dall,
    mibien reuzeudik mab-den ?
    Nann, ne goshaomp ket dre ma’z eomp war an oad.
    Eus hon deroù henañ da ziwezh hor buhez,
    ez eomp war yaouankaat bemnoz ha bemdez,
    e yaouankiz hon Tad.

  • Bro-Saoz

                   Mar ’teuz sec’hed, paotr, ev da wad !
                   Si tu as soif, ami, bois ton sang !
                                                 Barzhaz-Breizh

                   I
    Amis, lorsque parfois vos distraites pensées
    S’arrêtent un instant aux époques passées,
    Quand vous vous souvenez des exploits du vieux temps,
    N’admirez-vous jamais nos anciens combattants,
    Races des jours éteints, solides et guerrières,
    Qui luttaient et mouraient en disant des prières ?

Me a zo bet gwelet
El lec’h morse n’on bet,
Hag a vezo gwelet c’hoazh
El lec’h na z-in biskoazh.

En ur melezour.

Feiz ha Breizh