Thème : les Saisons

Amour et foi (10) : Souffrances d'hiver

Novembre 1831. 

Le souffle de l’automne a jauni les vallées, 
Leurs feuillages errant dans les sombres allées, 
Sur le gazon flétri retombent sans couleurs ; 
Adieu l’éclat des cieux ! Leur bel azur s’altère, 
Et le soupir charmant de l’oiseau solitaire 
     A disparu comme les fleurs. 

Amour et foi (11) : Rayons de printemps

Instinct capricieux, doux penchant, tendre rêve, 
Souvenir dont l’ivresse est toute dans mon cœur ; 
Toi, qui reviens encor, sans me laisser de trêve, 
Imposer à mon âme un fardeau de langueur, 
Seul désir de cette âme, effroi de ma pensée, 
Toi par qui je meurs et revis tour à tour, 
Félicité suprême, espérance insensée, 
Réponds-moi : Qu’es-tu donc, si tu n’es pas l’amour ? 

Barzhonegoù a bep seurt (04) : Nevez-Amzer (an)

    d’an Ao. Y. Peron, mestr-skol

Tremenet eo ar goañv kriz, an erc’h, an avel foll,
Hag e-harz ar menezioù e par bremañ an heol ;
Setu ar vuhez adarre o tistreiñ e pep tra,
Ar pradeier, an derv, a deu prim da c’hlazañ.

Ar bokedoù a ziwan, a vleugn en un devezh,
E skourroù gwez ar girzhier setu delioù nevez !
Goude tri miz enoeüs pebezh dudi tremen
Dindan bannoù heol skedus tostik d’un eienenn !

Barzhonegoù a bep seurt (11) : Delioù en diskar-amzer (an)

Delioù ar gwez melenet holl
A nij pa c’hwezh an avel foll ;
Lavaret ’vefe eneoù
Deuet da c’houlenn hor pedennoù…

Nag i oa koant n’eus ket pell c’hoazh
Ouzh ar skourroù gant o liv glas !
Hiriv, siwazh ! ’int dislivet,
Ha dindan treid an holl breset.

Tud yaouank, kemerit kentel
Gant an delioù sec’h o vervel :
« Lec’hed*, gened a dremeno,    [pe lec’hid ?]
A-barzh nemeur c’hwi a varvo !… »

Bepred Breizhad (11) : Distro an nevez-amzer

    da varzh an Aviel
        Y.-G. an Herry

Ar mintin-mañ, ’vel ma savis,
Un heol ken laouen a welis !
— Ha me tiskenn da’m liorzhig,
Skañv ha seder ma c’halonig.

O ! Doue, koantañ da vleunioù
’N touez ar geot glas hag an delioù,
Re a bep liv, ha ruz ha gwenn,
Re c’hlas, hag ivez re velen !

Ma seblante da’m daoulagad
Evit lavaret din « Demat ! »
E savent ken koantik o fenn
Hag e c’hoarzhent pa dremenen.

Poésies de François Le May : Del melen

Setu e kouezh an del melen
War bep hent, war bep gwenodenn !
Ma ene holl melkoniet
A soñj en amzer dremenet,
En nev’-amzer eus he buhez
A oa ken sioul ha ken gae :
Hi ’wele neuze diragi,
Er pellder glas o lugerniñ,
Plijadur, brud, kaloniezh,
Lorc’h, diduell ha braventez,
Danvez, enor ha joaiusted,
’Vel ur we’ennad frouezh alaouret :
Huñvreoù kaer ha seblantoù
Diskaret holl war an hentoù !
Warne ’kerzhan, teñval ma fenn,
Kenkoulz ha war an del melen.

Poésies de Jean-Marie Le Jean : Goañv (ar)

An avel, er gwez uhel, a c’hourdrouz an douar,
An heol a zo dislivet hag heñvel ouzh al loar ;
Na gaver mui a dommder dindan bolz an neñvoù,
Al laboused a dav mik, ha sioul eo ar c’hoadoù.

Hir ha teñval eo an noz, ha boull eo ar stered,
Hag el lec’h ’kan an eostig, dudius da glevet,
Al loened gouez, gant enkrez, a yud war ar maezioù ;
Hiboud ar stêr, en draonienn, a sav evel klemmoù.

Poésies de Jean-Marie Le Jean : Hañv (an)

d’an Aotroù Vannier, person ha barzh Lokenvel

Bolz an neñv zo digoumoul ha kaer evel seiz glas,
An heol a weler enni, evel ur roue bras,
O kerzhout, gorrek ha drant, da ober gweladenn
D’ar frouezh a daol an douar, d’o dareviñ d’an den.

Gant e lagad buhezek an toc’had, er parkoù,
’Vel an aour a zo melen hag a bleg o fennoù ;
Gwintet war geot ar c’hribenn, ar c’hrilh hag al lammer,
En ur sioulded dudius, a gan o sonig verr.

Poésies de Jean-Marie Le Jean : Miz mae

Jezuz Krist, war an douar, a zeskas daouzek den,
Hag o c’hasas dre ar bed da brezeg e lezenn ;
Hogen, e-touez an daouzek ne oe nemet unan
A gouskas war e galon, an abostol Sant Yann.

Daouzek miz a zo ivez en ur bloaz, goût a rit* ; [pe a ret] 
Unan hepken anezho a zo dre-holl karet,
Rak, evel an Ebestel, e tegas keloù mat,
D’an dud kozh, d’ar glañvourien ha dilhad kaer d’ar c’hoad.

Poésies de Jean-Marie Le Jean : Nevez-amzer (an)

Aet eo ar goañv kalet en e doull du bremañ ;
Ar skorn, ar grizilh, an erc’h en deus kaset gantañ ;
Digor eo ar mammennoù, hag an dour sklêr a red
Er stêrioù hag er pradoù, glas eo ar geot, an ed.

An heol a darzh, beure mat, lugernus ha laouen,
Ha kerkent ar bleunigoù a drid, a sav o fenn ;
An holl labousedigoù e-tal o neizh a gan ;
Breizh ker, pegen brav ’out-te, gant dudi ez kwelan.

Poésies d’Yvon Crocq : Nevez-amzer (an)

Setu dilezet gant ar bed
Ar vantell keit all zo douget ;
Mantell a gañv, liv al ludu,
Ledet en oabl peurvuiañ du.

Skuizhet o yenañ ac’hanomp,
Ar goañv zo tec’het kuit : kanomp !
Da c’hortoz ma vezo distro,
C’hoarzhomp e-giz ma c’hoarzh hor Bro.

Rak evit gwir c’hoarzhin a ra
Hor Breizh, heol warni o parañ.
An aezhenn a lez war he lerc’h
En un dremen c’hwezh glan ha gwerc’h.

Telenn Arvor (03) : Son an nevez-amzer

    da Jeromig, eus a Gervegen

    un Tremeniad

Setu an nevez-amzer,
Petra ’ganit-hu, mesaer ?
Mesaerig kaezh, petra ’gan
Al labousig war al lann ?

    ar Mesaerig

Al labous gant levenez
’Gan ha ’gan e vignonez ;
El lann, evel pep labous,
Pep mesaer a gan e zous.

    an Tremeniad

association Daskor Breizh
06.11.32.35.32.
36, rue Basse, 29600 Morlaix