Alan al Louarn (11) : Navet pennad
* Nous avons modernisé l’orthographe selon le standard peurunvan, mais nous avons respecté les tournures d’origine (et notamment les mutations et les particules verbales).

GWENVAR, AR MANAC’H, EVEN, DIRLAWEN douget gant pevar brezelour, ALAN, FAWTRA, KRABAN, HILLIGERN

DIRLAWEN lakaet en ur gador gant e dougerien, ul lienenn ruz-gwad stardet en-dro d’e greiz.
Na ve morse re ger silvidigezh ar vro,
Va zad : eürus ar re skoet gant ar marv,
’Pad ma oant o tifenn douar sakr Breizh-Izel !
Me va-unan, kouezhet war an dachenn vrezel,
A rank a greiz kalon trugarekaat Doue,
P’en deus ’vit an Arvor kemeret va buhez !

GWENVAR
Petra ’rin-me bremañ, hepdout, mabig paour,
Petra ’talvezo din va danvez na va aour ?

DIRLAWEN
Un enor vras a ’poc’h, va zad : gallout lâret
’Vo marvet evit Breizh ho mab muiañ karet.

GWENVAR
Un dra bennak, va faotr, ’rafe dit un tamm vat ?

DIRLAWEN
Ya, daou dra ’c’houlennan evit mervel gant stad.
Touit din ’ta, va zad, pezh am bo goulennet
A vo graet penn-da-benn diouzhtu ’vin tremenet.

GWENVAR
Touet a ran ober hed-ha-hed evidout
Kement a c’houlennfes, gant ma vo em galloud.

DIRLAWEN
Da gentañ, pa welfoc’h serret va daoulagad,
E-lec’h chom da chaliñ, da ouelañ, d’huanat,
A lakfoc’h Hilligern da sevel evidon,
’N ur son war e delenn, ur c’han nerzhus ha don.

GWENVAR
Hag a vo graet, va faotr !

HILLIGERN
                                               Sonet e vo, Dirlawen !

DIRLAWEN
D’an eil, a vo kanet ivez ur ganaouenn
Evit rentañ omaj, meuleudi hag enor
D’Alanig al Louarn, roue nevez ’n Arvor.

GWENVAR en ur stouiñ e benn dirak Alan
Petra ’glevan ? Roue ’oc’h bet anvet gante ?
Gwell eo se : c’hwi ’gavo doujañs ha karantez
He deus foñs kement kalon a zo ’barzh va zi meur.

FAWTRA
Ha, pa ’poc’h ezhomm gwad, me ’vo, koulz ha va breur,
Prest da skuilh va hini war douar santel Breizh.

ALAN
O ! nag a levenez ’vefe hirie em c’hreiz,
E-mesk tud ken feal, ken stag ouzh o mamm-bro,
Kaset ganeomp ken ouesk an Norman diwar-dro,
Mar vije ket, siwazh ! ar paourkaezh Dirlawen…

DIRLAWEN
Be’t dinec’h, va roue : mervel a ran laouen,
Pa welan stur va bro lakaet ’tre ho taouarn ;
Ken’vo deoc’h holl ! eurvad d’Alanig al Louarn !

    Mervel a ra.

GWENVAR en ur bokat dezhañ
Kenavo, va faotrig, kenavo er bed all !
’Tevo ket, a gredan, hir amzer da c’hedal.

FAWTRA en ur bokat ivez d’e vreur
Kenavo, va breur kaezh, da c’hortoz an deiz kaer
Ma c’hallin eveldout mervel ’vit an dever !

ALAN en ur gregiñ e dorn dev an hini marv
Doue d’hen degemer ’touez ar gwir Vreizhaded,
Ha da zerc’hel ’n hor bro kaezh a seurt soudarded !
Deus bremañ, Hilligern, deus da sevel ur c’han
D’ar c’hadour kalonek tremenet re vuan.

HILLIGERN en un dont da greiz an teatr

    war don Kaourantinig

    Koantañ fleurenn a oa er vro
    Zo bet falc’het gant ar marv :
    Ar blanedenn a zo garv !

    Mar ’nije bet un tamm respet
    An Ankoù dall ’vit ar gened,
    Un tamm truez mar ’nije bet :

    Ar paotr a vije pell bevet
    Evit kerent ha mignoned,
    Evit eurvad ar Vretoned.

    Met, pa ranke mont ’raok an oad,
    Da vihanañ ’kreiz an argad
    Evit Arvor ’skuilhas e wad ;

    Ha, war an dachenn a vrezel,
    ’Talc’has da stourm betek mervel
    Ouzh enebourien Breizh-Izel.

    Sec’h da zaoulagad, tad farv :
    Da vab zo marvet ’vit e vro ;
    Tad Dirlawen, sec’h da zaeroù.

    Keit hag a sono telenno[ù],
    Barzhed an Arvor a gano
    E veuleudi hag e anv.

    Ha, pa vo kousket en e vez,
    Dindan ur bern bleunioù nevez
    Kutuilhet diwar ar menez.

    Evel un heol e-kreiz e noz,
    A paro ’us dezhañ bennozh
    E genvroiz hag e dud kozh !

ALAN
Kanet brav, Hilligern ! sonioù da delenn aour
Zo pignet en Neñvoù betek va mignon paour ;
Ouzhpenn-se, bet a teus ur pezh mat er viktor
Goun’et evit an noz gant paotred an Arvor :
Rak-se, da c’hortoz kaout gwelloc’h pae gant Doue,
Me ’c’halv a’nout hirie telenner ar Roue.

HILLIGERN
’Vit ho trugarekaat, roue, ’vel zo dleet,
Me a c’houlenn bezañ gant an holl aotreet
Da sevel ’n hoc’h enor ur pennad kanaouenn.

GWENVAR
Gra diouzhtu, Hilligern, ’vit ma vo Dirlawen
O klevet heul e c’hoant, sederaet er marv !

FAWTRA
Kan eta ! rak kement kalon a zo er vro
A drido gant ar stad pa vo brudet emberr,
Nag a draoù ’neus gallet hor mestr yaouank ober :
Trec’hiñ gant pemzek kant war dremen pemp mil den,
Hag o fakañ ken brav e-kreiz un dommadenn,
Ma lamment a bep tu dijuchoc’h1 ’vit tud dall,
Hag a ruilhent en tan da vervel ’n ur yudal.
N’eo tamm eston mar ’neus ar Breizhiz gant ar joa,
Echu ar stourm, sammet Alan war o divskoazh,
Hag anvet anezhañ war an tomm roue Breizh,
Deus ar seurt rouanez na gaver ket a-leizh.

HILLIGERN a gan

    war don Ar Finister

    Chas a bell bro a oa ’n em skignet
    War douar Vreizh a-vandennoù,
    Noazh o fenn evel gedon kignet,
    O zeod ruz-gwad ’maez o genoù ,
        O klask konikled
        N’o doa ket gwelet,
    Ur pezh louarn barvek a oa dispaket,
        Moan e fri, lemm e skouarn,
        Alanig al Louarn.

    Lazhañ an dud, deviñ an tier,
    Ober brezel d’an teñzorioù,
    Drastañ an ed ’barzh er parkeier,
    Setu aze o labourioù :
        Poent eo deoc’h diwall,
        Chas ar broioù all,
    Muntrerien, laeron ha c’hwezherien tan gwall,
        Diwall a-raok dent houarn
        Alanig al Louarn.

    Un noz a oant, goude frikaoua,
    O ren ebat ha c’hoari-gaer,
    E-kreiz ma lamment deus o bravañ,
    Al Louarn o c’havas er gêr :
        Gwad ’n e grabanoù,
        Tan en e c’henoù,
    Ar spont, ar spouron en e youc’hadennoù,
        A krogas en o skouarn
        Alanig al Louarn.

    An noz-se oa klevet garmadeg
    Deus Menez-Dol betek Kernev,
    Graet oa un drailh hag ul lazhadeg
    Chas pennoù bloc’h, Normaned vev :
        Lodig oa tec’het,
        Kalz a oa devet
    Na war den pegement a gouezhas brevet
        Dindan javedoù houarn
        Alanig al Louarn.

    Bet ’neus al Louarn digant Doue
    Nerzh ha galloud ’vit ’n em difenn ;
    War an holl loened emañ roue
    Dre m’eo ken speredek e benn
        Rak-se, ’lec’h anken
        Breizh n’an’vezo ken
    ’Met levenez, peoc’h, eürusted da viken,
        Pa ’deus lakaet d’he gouarn
        Alanig al Louarn !

ALAN
Da vel zo flour, barzh kozh, ’met emañ dizingal,
Re d’ar memes hini, re nebeut d’ar re all :
Rak pep Breizhad en deus graet e zever fenoz.
Deoc’h holl eta, tud kaezh, meuleudi ha bennozh,
Ha peoc’h Doue d’ar re ’zo marvet ’vit ar vro !
’Benn daou pe dri devezh a rafomp c’hoazh un dro
War-zu kêr Sant Brieg, ’vit ma vo an Arvor
Disammet evit mat deus an holl laeron-vor.

AR MANAC’H
Meulet ra vo Doue, p’en deus roet da Vreizh
Ur gounidigezh kaer hag ur roue ken reizh !

    Plouigno, 6 a vae 1901

Vous êtes ici

Livre

Alan al Louarn (11) : Navet pennad
association Daskor Breizh
06.11.32.35.32.
36, rue Basse,
29600 Morlaix