Bleunioù a garantez (10) : Tan (an)
* Nous avons modernisé l’orthographe selon le standard peurunvan, mais nous avons respecté les tournures d’origine (et notamment les mutations et les particules verbales).

– O Perig, eme Janig en ur grenañ, hennezh a c’hoario un taol fall bennak dimp !

– Lez-eñ, eme hemañ. Petra ’ray ? Hep dale e vo erru pell ac’hann. Alo, cheñch da zilhad. Poent eo mont en hent.

– Perig, me n’em eus ket c’hoant da vont d’an eured.

– Arsa, Janig, te ’zo sot !

– Me ’zo nec’het, n’oufes ket soñjal pegement !

– Alo, alo ! Hon tud a vo o c’hortoz. Me a zo o vont da stagañ ! Kas ar soñjoù du-se da stoupañ ! Gwell eo ganin eo tec’het hennezh eget na vije chomet amañ hiziv.

Katell, an devezhourez, a zeue en ti.

– Penaos, emezi, n’eo ket prest an dud amañ c’hoazh ?

– Nann, nann, eme Janig. N’eus fin ebet d’hon troioù, Katell gaezh.

– C’hwi, sur a-walc’h, a gav diaes kuitaat ar mabig-se. O, bezit dinec’h ! N’eo ket ar wech kentañ da Gatell gozh da baskañ kaot d’ar bouponoù.

– Ya, ya, Katell, fiziañs hon eus ennoc’h. Setu perak hon eus ho klasket dreist ar re all.

Katell, ur gomer bentet, a c’hwezhas gant kement-mañ hag a lakaas ur brizenn, tra ma’z ae Janig da wiskañ he dilhad kaer, he dilhad eured, a zegase dezhi bep gwech ar wellañ eñvor... Ma, tra souezhus ! An deiz-se, n’o lakae ket gant an hevelep plijadur. Ur bec’h a samme he spered, ha, kaer he devoa, n’oa ket evit hen lemel.

Ur pennad goude, roet ganti un urzh bennak da Gatell, ha poket kant gwech d’he mab, Janig a bignas er wetur e-kichen he fried. Un touchad skourjez da Goantig, hag a-raok !

– Erru oc’h evelkent ! eme an dud kozh e ti ar Mignon o c’hortoz. Ni a zo prest un eur ’zo !

– Abred a-walc’h e vimp. Koantig n’eo ket hualet, eme Janig o vousc’hoarzhin, c’hoant dezhi da vezañ laouen evel kustum.

Met ur vamm a wel pizh.

– Petra ac’h eus hiziv, eme he hini, ne seblantez ket laouen ? Daoust, emezi en ur vousc’hoarzhin, ha blev torret a vefe ?

– O mamm, eme Janig, kement-se ne vo biken ! Kuita, Perig ?

– Hor mamm a oar se ervat, ha setu perak e komz evel-se, eme hemañ eürus.

– Petra neuze ’ta ?

– Netra sur, koulz lavarout !

Hag e kontas an tamm trubuilh a nec’he anezhi.

– Bez dinec’h ! eme an holl. Kement-se n’eo netra. N’out ket kustum da gavout skoilh ebet war da hent, met ret e vo dit en em ober ouzh ar vuhez.

Janig a davas. En eured e voe graet stad anezho. An traoù a gerzhe ervat. An holl a oa laouen. Janig a stourme outi hec’h-unan. Diaes e kave, hi ken seder peurvuiañ, bezañ teñval he fenn e-kreiz kement a zudi. Met, kaer he devoa, bepred ha daoust da bep tra, e tistroe he spered d’ar gêr, e-lec’h he doa lezet ul lodenn eus he c’harantez.

E-keit-se, petra a dremene er C’hoadig ?

Katell, kentañ tra a reas pa voe tec’het ar vistri, a voe temziñ ur bannac’h kafe a-zoare, hag hen evañ en he flijadur goude bezañ troc’het anezhañ gant ul lommig mat a loko, – rak, ouzhpenn ma oa komer, ar plac’h ne daole ket ur bannac’h en he botoù, – hag, he c’hof tennet eus ar vizer, pa ne oa ket c’hoazh dihunet ar paotrig, Katell d’ober tro an ti.

Petra ! Ret e oa dezhi moarvat gouzout penaos e oa ar stal en tiegezh-se, a rae kement a c’hoant d’an holl. Presoù, gweleoù, bankoù, eus an traoñ betek krec’h, e voe bizitet ervat an holl draoù, ha da bep tro, Katell a lavare outi hec’h-unan :

– Ya, ya, renket-mat eo an traoù amañ ! Ar seurt-mañ n’eo ket peorien heoliet int, fin d’am doupenn !

D’abardaez, un toullad mignonezed da Gatell, ha ken latennet evelti bemdez, a zeuas, pedet ganti, d’ober dezhi ur weladenn.

Penaos ! Daoust ha kavet e vije gwelloc’h tu da anaout teñzorioù an ti koant-se ? Ha goude, war ar stêr, e toull ar forn, e vije gallet kontañ... ken na strimpfe ar vavitenn !

D’an noz, kousket ar paotrig ha debret he c’hoan, Katell a chomas ur pennadig war an oaled. Ar voutailhad lagout, roet dezhi diouzh ar beure gant Janig, – homañ a anaveze he zamm tech, – a izelae tamm-ha-tamm. Bep dek munut e roe Katell ur pokig dezhi. Tamm-ha-tamm ivez, he fenn a bounneraas. Ul lommig c’hoazh, ha setu Katell baour o saludiñ ar gouloù !

– Hola vat ! emezi. Poent eo kas kousket d’e wele. Pounner eo an amzer fenoz !

Ha Katell, hep kaout soñj zoken da brennañ mat an nor, en em daol en he gwele. A-benn ur pennadig, ur roc’hadenn bounner a sklokas en ti didrouz. Aet e oa Katell gozh, gant he gwin-ardant, da vro an huñvreoù.

Mar bije bet dihun, paourkaezh plac’h, he dije hiriset o welout un den, liv ar gounnar war e zremm, o tigeriñ an nor goustadik hag o treuziñ ken sioul all ar penn eus an ti e-lec’h ma oa gwele Katell ha kavell an aelig. Ha, mar he dije gwelet Janig ar sell a gasoni hag a blijadur diaoulek a daolas war ar c’havell-se, he c’halon a vamm dener he dije en em frailhet en he c’hreiz.

Prest goude, kaset gantañ e vennad da benn, an treitour milliget, ar mevel digalon a dec’has diouzh an ti hag en em gollas en noz teñval.

Souden, un trouz, sec’h evel an tan o kregiñ, a savas er penn all eus an ti, hag ur c’hwez loskus e gargas, ma tihunas Katell hanter spontet.

Moged a oa en ti ! Ar plac’h paour, strafuilhet-holl, a sav, ha diarc’hen, en ur huchal pennfollet, etrezek ar Gêr-Wenn :

– An tan er C’hoadig !

An dud, dihunet er spont, a zerede, pep hini primañ m’halle. Unan a redas d’ar vourc’h da lakaat seniñ ar c’hloc’h, hag hep dale un niver bras a dud a voe dastumet dirak ar gêrig.

An tan ivez n’en devoa ket kollet e amzer. Ur penn eus an ti betek an nor a oa leun a flamm.

– N’eus netra d’ober aze, eme an dud. Saveteomp al loened !

Souden ur vaouez spontet a youc’has :

– Ar bugel ! Ar bugel ! O va Doue !

Katell a oa e-kreiz he strafuilh, hanter vezv c’hoazh ivez marteze. Ar paoukaezh plac’h he devoa ankounac’haet ar paotrig.

– Ar bugel ! eme an holl, evel un heklev spouronet. Ar bugel a zo en ti ! O Itron Varia, mouget eo a-benn bremañ !

– Marteze n’eus ket a dan c’hoazh e penn ar c’havell, eme Gatell.

An dud en em selle. Daou pe dri a dostaas d’an nor. Met ar riskl a oa ken bras ma teuent holl a-dreñv en ur grenañ.

– Fin ’zo ! Re ziwezhat eo ! eme an holl. O va Doue ! An aelig paour ! O Janig !...

Vous êtes ici

association Daskor Breizh
06.11.32.35.32.
36, rue Basse,
29600 Morlaix