Chomit er gêr ! (04) : Katellig a deu c’hoant dezhi da vont da Bariz
* Nous avons modernisé l’orthographe selon le standard peurunvan, mais nous avons respecté les tournures d’origine (et notamment les mutations et les particules verbales).

KATELLIG A DEU C’HOANT DEZHI DA VONT DA BARIZ

Setu penaos e tremene deizioù Katellig Kerheol.

Deuet oa en oad da zimeziñ, hel lavaret am eus, hag an tad a lavare ennañ e-unan : « Emaon o vont war an oad ; dizale marteze e teuy ar c’hleñved pe poanioù an izili skuizh gant al labour. A drugarez Doue emañ Katellig aze hag a gavo ur paotr diouzh he doare da labourat va douaroù pa n’hellin mui hen ober !… »

Katellig avat n’oa morse anv ebet ganti eus an dra-se. Petra ’soñje ?… Petra yoa en he fenn ?… Ne zaleot ket da c’houzout.

Un devezh e teuas paotr al lizhiri da zigas ur paper d’ar plac’h yaouank. Katellig n’oa ket kustum da gaout lizhiri digant den, ha setu perak e oe un tammig nec’het o regiñ ar golo.

Setu amañ petra a yoa war al lizher-se :

    Katellig, va mignonez ker,

C’hwec’h miz a zo abaoe m’emaon e Pariz, ha kredapl eo ec’h eus ankounac’het ar vignonez vihan a veze ganez gwechall o tiwall ar saout e traonienn Prad Kelve. Me koulskoude am bez soñj ac’hanout alies, alies.

Gwechall, p’edomp hon-div o redek ar pardonioù, e komzemp eus meur a dra. Un deiz, e Santez Anna, fresk eo em spered evel pa vije bet dec’h diwezhañ, e liviris dit : « O na me a garfe mont da Bariz da chom ! Eno ez eus traoù kaer, ha nag a blijadur a dle kaout an dud eno ! » Setu me e Pariz ! Hag e lavaran dit ez en em blijan kenañ. Plac’h ’on en un tiegezh tudchentil eus ar re wellañ. Plijadur am eus ; amañ ne deuer ket da inouiñ ! Gounit brav a ran ivez.

Paourkaezh Katellig ! Ma welfes penaos emañ an traoù ganeomp-ni dre amañ ! Ma welfes peseurt kemm a zo etre hor buhez ha da hini !… Sell, truez am eus ouzhit !!!… Ur plac’h koant eveldout chom da duriat an douar !!!… Gant ar yec’hed az peus, mintouelle ! e c’hellfes ober kaeroc’h !

Ni a zo dre amañ un toullad Bretoned ha Bretonezed kustum d’en em welet ur wech an amzer…

Ma teufe c’hoant dit da zont d’hor c’haout d’ar gêr vras, hep mar ebet e vezo kavet ur « plas » dit, ha n’eo ket unan zoken, met kant !… Ne pefe ket a geuz, hen touiñ a ran dit.

Gra da soñj eta, ha skriv din.

Kenavo, mignonez ker. Kred ac’hanon bepred. 

    Da wellañ kenvroadez,

    Gwenola ’r Floc’h

Katellig a chomas mantret.

« Mont da Bariz ! Mont da Bariz ! emezi outi hec’h-unan, petra ’c’hoarvez gant hounnezh ? Daoust ha kollet e vefe he fenn ganti ?… Ha penaos e kav da hounnezh e c’hellin-me dilezel va zad, va mamm, evit mont du-se, bremañ pa n’o deus nemedon da reiñ skor dezho ?… Nann, nann, an dever da gentañ !!! »

Betek an noz avat e chomas al lizher war he spered, hag en noz-se ne gouskas ket ur berad, me ’laka. Tri devezh goude end-eeun ne lavare mui : « Daoust ha kollet e vefe he fenn ganti ?…»

Pet gwech e lennas al lizher ? N’eus den a gement a oufe hel lavaret deomp. Ha bep tro e kolle he bolontez un tammig eus he nerzh. A-nebeudoù oa deuet da lavaret kement-mañ outi hec’h-unan :

« Mont da Bariz n’eo ket un dra zivalav, ’michañs ! peogwir e lavar Gwenola eo eurus, he deus plijadur hag e c’hounit arc’hant bras… Ha me ivez a c’hellfe bezañ eurus, kaout un tammig plijadur ha gounit arc’hant din ha da’m zud !… Goude-se me a zimezo… »

« Gounit arc’hant din ha da’m zud ! » setu aze ur gavadenn vrav graet gant Katellig ! Bremañ e c’hell bale… da zisplegañ he c’hudenn d’he zad ha d’he mamm ! Evit sur e roint o asant diouzhtu, pe ez int diskiant !!!… »

Vous êtes ici

association Daskor Breizh
06.11.32.35.32.
36, rue Basse, 29600 Morlaix