Sant Efflamm hag ar roue Arzhur (1)

Genre
Poésie
Langue
Breton
Source
Paris, Didier et Cie Libraires, 1867
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

Ur brennin eus a Iverni*    [Bro-Iwerzhon] 
En doa ur verc’h da zimeziñ,
Eus ar briñsezed ar vravañ,
Hag hi he anv Enoran*.    [Enora] 

Gant leizh e oa bet goulennet,
Hag holl e oant bet distaolet,
Nemet an aotroù bras Efflamm,
Mab d’ur brennin all, ha drant-flamm.

Met laket en doa en e benn
Monet da ober pinijenn,
En ur minic’hi, en ur c’hoad,
Ha mont kuit digant e c’hwreg vat.

’Deiz an eured, e-kreiz an noz,
An holl er gwele kousket kloz,
Deus he c’hichen e oa lammet,
Ha ’maez deus ar gambr, didrouz naet ;

Ha m’aez deus ar palez eas,
Na den ebet na zihunas ;
Ha pell deus ar gêr skañv ha feul,
Nemet e gi-red en e heul ;

Hag eñ degouezhet gant an traezh,
Ha klask ul lestr bennak a reas :
Kaer en doa sellet a bep tu,
’Wele nikun gant an noz du.

Ken a savas al loar en neñv,
Hag e welas en e gichen
Ur arc’hig toull hag hi kollet,
Hag hi taolet ha distaolet.

Efflamm a grogas ennezhi*,    [enni ?] 
Hag a bignas kerkent enni,
Ha n’oa ket c’hoazh savet an deiz,
Pa oa tostik-tost ouzh a Vreizh.

Breizh neuze a oa trubuilhet
Gant loened gouez ha dragoned,
Hag a wall-gase ar c’hanton
Ha, dreist an holl, bro Lannuon.

Kalz ane’o a oa bet lazhet
Gant penn-tiern ar Vretoned,
Arzhur, a n’eus kavet e bar
Abaoe ’mañ war an douar.

Pa zouareas Sant Efflamm,
Ar roue ’welas oc’h emgann,
E varc’h taget en e gichen,
Gwad deus e fri, ha war e gein ;

Ul loen gouez gantañ tal-ouzh-tal,
Ul lagad ruz e-kreiz e dal,
Skantoù glas en-dro d’e zivskoazh,
Kement hag ur c’hole daou vloaz ;

E lost evel ur viñs houarn,
E veg digor rez e zivskouarn,
Skilfoù ennañ gwenn ha lemmet
Evel an hoc’h gouez, hed-ha-hed.

Tri deiz ’oant en kann evel-se,
Hep ehan eil ’vit egile,
Hag ar roue mont da fatañ,
Pa zegouezhas Efflamm gantañ.

Ar roue Arzhur [a] lavaras
Da Sant Efflamm, ’dal m’e welas :
–’Plijfe deoc’h, aotroù perc’hinour*,    [perc’hirinour] 
Degas din-me ul lommig dour ? –

– Mar plij d’an Aotroù benniget,
Dour a-walc’h a vezo kavet. –
Hag eñ da skeiñ gant penn e vazh,
Dre deir gwech, war beg ar roc’h c’hlaz.

Ken a zilammas ur vammenn
Diouzh beg ar garreg, rak an neñv*,    [evit rag-ann-nen ?] 
A dorras d’Arzhur e sec’hed,
Hag a roas de’añ nerzh ha yec’hed.

Hag eñ d’an dragon adarre,
Ha plantañ ’n e veg e gleze ;
Ken a laoskas ur skrijadenn,
Ha ’kouezhas er mor war e benn.

Ar roue p’en deus hel lazhet,
D’an den Doue en deus lâret :
– Deu’t, m’ho ped, da balez Arzhur,
M’ho lakay en ho plijadur. –

– Salv ho kras, aotroù, na in ket,
D’al lean am eus soñj monet.
Mar plij ganeoc’h, me a chomo
Er roz-mañ, keit ha ma vin bev. –