IV diviz

Genre
Théâtre
Langue
Breton
Source
Brest, Moulerezh ru ar C’hastell, 1912
Remarques
Nous avons modernisé l’orthographe tout en conservant certaines tournures d'origine (mutations, particules verbales...).
Transcription
Sébastien Marineau
Dans le même ouvrage :

HERMANN azezet atav, PANKRAS, RUSTICUS, TARSICIUS

PANKRAS
Ur pennad brav a amzer a zo deomp, a-barzh distreiñ d’ar skol. Azezomp war ar bank-se. An tri a azez war ur bank, da ziaraok an teatr en tu all d’ar bank m’emañ Hermann warnañ. Pankras en em laka e-kreiz, Rusticus ha Tarsicius an eil a-gleiz, egile a-zehoù.

RUSTICUS
Un ebad eo, Pankras, ober amañ un abadennig kaozeal.

TARSICIUS
Ya da, un ebad eus ar re zuziusañ. Pa vez Pankras em c’hichen, ur wir blijadur a vez ivez em c’halon, evel ma ve Pankras va breur e ve.

PANKRAS
Arabat eo dit bezañ souezhet gant kement-se Tarsicius. Me a gar ac’hanout ivez evel va breurig. Ni zo breudeur holl etrezomp, o vezañ ma’z omp gwir gristenien.

RUSTICUS
Setu ar pezh a lavar ivez Lucian, hor beleg kozh. Hennezh eo en deus va badezet.

PANKRAS
Mat. Ne vadezo krouadur ebet diwar-vremañ. Soudarded an impalaer o deus kroget ennañ, daoust dezhañ da vezañ paket a zek vloaz ha pevar-ugent.

TARSICIUS
Ha perak ’ta ?

PANKRAS
War zigarez m’eo kristen, ha netra ken. Hiriv e vezo barnet, ha merzheriet kerkent goude.

TARSICIUS
Petra eo bezañ merzheriet ?

PANKRAS
Ur merzher eo an hini a varv e-touez ar poanioù ar re vrasañ en ur c’houzañv evit anv Jezuz-Krist. N’eus marv ebet a ve enorusoc’h. N’eus hini ebet, kennebeut, a ve dudiusoc’h da Zoue. Evidon-me, avat, a c’houlenn start bemdez digantañ ma varvin merzheriet.

RUSTICUS
Ha penaos e respont Doue dit-te ?

PANKRAS
O lakaat noz-deiz em c’halon ha dirak va daoulagad skouer va zad karet, en deus roet e c’hwad evit ar gwir feiz, hag a oa Quitinus e anv. Da zerc’hel soñj anezhañ, un dra vihan n’em eus ken. Met talvoudusoc’h kalz eo din eget un teñzor leun a berlez fin.

TARSICIUS
Petra eo ?

PANKRAS o tiskouez ur voestig aour a zo a-istribilh gant ur chadenn aour ouzh e c’houzoug
An dra-mañ eo. Ar voestig venniget-se a zo enni un tammig lienenn bet glebiet gant ar gwad a rede eus a c’houli marvel va zad, deiz e verzherinti. Ur garantez dispar am eus evit an draig kaezh-se.

RUSTICUS
Her c’hompren a-walc’h a reomp.

PANKRAS
Ar gwad a zo o virvi em c’hreiz a zo an hevelep gwad gant an hini a viran er voestig-se, gant an hini bet skuilhet evit gloar Doue. Poket a ra d’ar voestig.

RUSTICUS
Plijit anez ma rofen-me ivez ur pok dezhi. Rusticus a bok d’ar voestig.

TARSICIUS o pediñ Pankras
Ha me ivez, Pankras, ha me ivez ! Az pediñ start a ran. Pankras a ro da boket ar voestig da Darsicius.

PANKRAS
Plijit gant va zad merzher ma teufe din ha deoc’h ho-taou, ur galon heñvel ouzh e hini, da vervel evit Doue, ma ve ret.

Hermann, c’hoant kousket gantañ, a zigor frank e c’henoù, en ul leuskel ur vlejadenn. An tri bugel a dro o fenn war-zu Hermann.

TARSICIUS o c’hoarzhin gouestad
Sell ’ta ! Piv eo hennezh ? Nag eñ zo divalav, n’eo ket ’ta ?

PANKRAS
Ro peoc’h ! hennezh zo un den kriz, un den fallakr. Ur soudard eo o servijañ an impalaerien.

RUSTICUS
Eñ a zo ruz-flamm e varv hag e vlev. Eñ a zo e zaoulagad hanter serret. Hermann a ra trouz adarre o tic’henaouiñ.

TARSICIUS
Gwall c’hoant kousket en deus a gav din. Hermann a gousk. Sellit ! Sellit ! Kousket a ra. Pankras a sav.

PANKRAS
Petra ’ta emañ hennezh oc’h ober azezet aze ?
Deomp da welet. Pankras a ya ha a lenn, hep lavaret ger, al lezenn staget ouzh ar peul.

RUSTICUS azezet atav war ar bank, Tarsicius gantañ
Ar soudard-se, war va meno, a zo bet lakaet aze da deurel evezh ouzh ul lezenn bennak staget ouzh ar peul, evel ma reer atav.

TARSICIUS o vousc’hoarzhin
Feiz ! un evezhiad fall eo, o kousket evel-se.

PANKRAS o tont en-dro
Rusticus ! ul lezenn nevez eo a zo aze, ul lezenn griz ha difeiz a-enep ar Gristenien. Gourc’hemenn a ra ma vezint paket ha barnet d’ar marv.

RUSTICUS o sevel
Ha neuze, Pankras ? N’eo ket ar wech kentañ eo ma fell dezho, an impalaerien, poaniañ ar Gristenien.

PANKRAS
Gwir eo. Met n’eo ket hepken kement-se.
Skrivet eo ivez n’eus doueoù nemet re an impalaerien
Ar paper-se, Rusticus, a nac’h Hor Salver benniget, o lavaret n’eo ket un Doue eo ez eo.

RUSTICUS
Traoù euzhus an holl draoù-se ! Ni, ar Gristenien, n’hellomp ket gouzañv dismegansoù er c’hiz-se diwar-benn hon Doue.

PANKRAS gant nerzh
Rusticus ! ret eo deomp regiñ ar c’hozh tamm paper-se. Ar soudard a zo kousket. Mar teu da zihunañ en un taol, lazhet e vezimp raktal hon-daou gantañ N’eus forzh ! En anv ar C’hrist, deomp Rusticus !

Pankras ha Rusticus a ziframm ar paper diouzh ar peul hag her rog a-dammoù.

RUSTICUS o sellet ouzh ar maez
Re ziwezhad eo. Paket ’omp. Fulvius en deus hor gwelet a-bell. Dont a ra o redek ; ofiserien a zeu ivez, tu-mañ-tu-hont

PANKRAS
Tarsicius, kae kuit buan.

TARSICIUS
Me ’fell din chom ganeoc’h.

PANKRAS kreñv e vouezh
Kae kuit ! Kae da lavaret d’ar beleg ar pezh a c’hoarvez ; warc’hoazh e varvimp. En anv Hor Salver, kerzh buan. Tarsicius a ya kuit.