Degemer mat war lec’hienn ar raktres Daskor ! Savet eo bet gant izili a-youl-vat ur gevredigezh. Ar pal a zo ganeomp : lakaat an darn vrasañ da anavout ha da vout lorc’h enno gant al lennegezh vrezhonek.

Emaomp war glask skridoù kuit a wirioù, hag o feurskrivañ a reomp hini hag hini diouzh an doare-skrivañ a-vremañ. Evel-se hon eus aozet dija 2228 skrid eus al lennegezh vrezhonek !

Kinnig a reomp deoc’h ar skridoù-se diouzh an aozer, diouzh ar rumm, diouzh an dodenn… Gallout a rit kaout an holl er stumm niverel, digoust, hag embannet hon eus un darn anezho e levrioù godell zoken.

Kinnig a reomp deoc’h ivez skorioù a bep seurt a-zivout al lennegezh vrezhonek (un istorig, buhez an aozerien…) hag a-zivout ar brezhoneg (skridoù divyezhek, tutorial brezhoneg…).

  • Garantez (ar)

    An hañv nevez ganet a dride a-gaouadoù e liorzhoù Breizh-Izel. An avel a drouze er gwez. Porzh Pennavern a oa moredet en heol klouar. E gwasked ar skiber, ur vamm-yar, puchet er boultrenn, a c’houdore un torrad labousedigoù dindan he eskell c’hwezhet. Bep ar mare ur poñsin a zic’houzouge a-zindan un askell, hag a c’hoarzhe d’an heol gant perlez e zaoulagad yaouank. An hini gozh a gloche, ha, kerkent, ar pennig melen a zistroe d’ar goudor, e baradoz ar pluñv.

    Ar c’hleier a sone ar gousperoù, gousperoù gouel ar Sakramant.

  • Sent (ar)

        war don Kentoc’h mervel, o va Doue

    Peurachu gantañ e bedenn,
    E gi Medor en e gichen,
    Ar person kozh, e-tal an tan,
    O c’hortoz lein ’zo o tommañ.

    Pan e tegouezh war div vranell,
    Ur paourig hag eñ diskabell.
    « Un tamm bara me a zebrje
    Mar rofec’h din, en an’ Doue. »

    – God, it timat da reiñ digor
    D’ar paour a zo ouzh toull an nor ;
    Er gegin dirazañ ’lekfet
    Al lein hoc’h eus ’vidon aozet.

  • Elfennoù (an)

        À André Bellessort

    Tandis que la Nuit monte ainsi qu’une marée
    Sur les grèves du ciel silencieusement,
    Emplis tes yeux profonds de sa splendeur sacrée
    Et ton cœur orageux de son apaisement.

    Déjà, comme une nef, le croissant de la lune
    Tend sa voile de nacre et fend l’air aplani ;
    Tous ces astres, là-haut, ce sont les feux de hune
        Des escadres de l’Infini.

    O signaux lumineux des étoiles filantes !
    Non, non, vous n’…

Petra a vez astennet e vuhez dezhañ
En un e lazhañ ?

Ar gouloù

Feiz ha Breizh